Air Force Memorial

Op de terugweg van de NLM ben ik uitgestapt bij de metrohalte Pentagon. Terwijl ik daar langs het Pentagon liep (fotograferen verboden) vloog er net een Boeing B-17 bommenwerper uit WWII over onder begeleiding van 2 jachtvliegtuigen uit dezelfde periode. Bij het Pentagon stonden heel veel mensen buiten te kijken terwijl de formatie een bypass maakte over het Air Force Memorial waar ik naar onderweg was. Schitterend geluid, jammer dat ik net m’n camera niet paraat had…

Toch nog een stukje lopen naar dit naar dit herdenkingspunt van de VS. De B-17 en escorte bleken ter gelegenheid van een jubileum van een Amerikaans vliegtuigmuseum in Engeland te zijn. Het AFM zelf is erg indrukwekkend. Drie aluminium sprieten die de lucht in steken, verbeelden een zgn ‘bomb burst’ manoevre en een beeldengroep die een eeuwig saluut brengen aan hen die zijn omgekomen.

Verder een aantal citaten van presidenten en commandanten die bij de entree in staan gegraveerd zijn. Het monument bestaat behalve uit de 3 sprieten ook nog uit 2 wanden met inscripties over verschillende thema’s: Excellence, Service, Integrity, Valor, Courage en Sacrifice.

Een bezoek aan het AFM is absoluut de moeite waard, al was het alleen maar voor het prachtige uitzicht over de skyline van Washington, het Pentagon en Arlinton Cemetery.

Meer foto’s op Flickr.

National Library of Medicine

Vandaag was voor mij een hele vrije dag in Washington. Van die gelegenheid wilde ik gebruik maken om een keer bij de National Library of Medicine (NLM) te gaan kijken. Helaas had ik in tegenstelling tot Liesbeth gisteren bij de Library of Congress geen tour geregeld. Ik kon dus niet achter de schermen kijken.

Dus met de metro (je kunt in Washington alles prima met de metro doen) naar station Medical Center met de rode lijn. Het gebouw van de NLM is qua inrichting erg jaren 70. In de reading room bewaren ze alleen de zgn reference collectie qua boeken, tijdschriften en microfiches. In een gesprek met de dienstdoende vakreferent kreeg ik wat meer informatie en tips.

Bij de NLM werken zo’n 1.000 mensen. Onder de grond liggen nog 3 verdiepingen ter grootte van een (American) voetbalveld. Per dag komen er zo’n 300 mailtjes met vragen en opmerkingen binnen. “mijn naam is verkeerd gespelt in PubMed”, “wat is de beste tandarts in India” etc.

Er lopen dagelijks zo’n 10-15 mensen rond die in opdracht van verschillende information brokers kopiën maken uit de rijke collectie van de NLM. Die mensen kopen gewoon een kaart voor het kopieerapparaat en gaan hun gang. NLM kan hier niets tegen doen, want ze zijn een openbare bibliotheek. Bij de kopieerapparaten hangen wel waarschuwingen mbt copyright ed. tegenwoordig ook bij de computers, want deze mensen downloaden ook veel op hun USB sticks.

Eigenlijk is de NLM niet meer dan een groot depot. In het aangrenzende gebouw ”Lister Hill” waar het NCBI huist, daar worden de databases (PubMed, MedlinePlus etc.) gebouwd en onderhouden. Op de gang bij de IT afdeling hangen verschillende monitoren waarop je oa het wereldwijde en actuele gebruik van bv PubMed kunt zien. Helaas was fotograferen daar verboden.

Op aanraden van de vakreferent ging ik naar het Clinical Center waar de echte (klinisch) medische bibliotheek is gehuisvest. Daar geen depot, maar een actuele collectie met boeken en tijdschriften, computers en aankondigingen van trainingen. Kortom een stuk moderner met een heel ander publiek, want dit is in principe alleen toegankelijk voor de medewerkers van het ziekenhuis.

Meer foto’s van dit bezoek staan op Flickr.

Library of Congress

Vanaf de lunchpauze heb ik vanmiddag gespijbeld bij het CIL2008 congres. Liesbeth had namelijk een rondleiding achter de schermen bij de Library of Congress geregeld. Samen met Gerard en Erik, Jaap en Geert van DOK gingen we op pad.

Met de metro richting Arlington Cemetery en vandaar lopend via het Vietnam memorial en weer een metro naar de Library of Congres. De bibliotheek wordt daar zogenaamd streng bewaakt. Politie op iedere hoek en controle net als op het vliegveld bij binnenkomst.

Die controle ging echter zo oppervlakkig dat Erik probleemloos een toch tamelijk groot zakmes onopgemerkt mee naar binnen mocht nemen.

Er was een heuse tour voor ons uitgezet. Via de kamer met de bijzondere collecties waar een aantal Nederlandse boeken lagen waar de conservator toelichting bij gaf en werd geinterviewd; gingen we naar de cartografie afdeling om vervolgens naar de Europese reading room te gaan.

Heel indrukwekkend was toch wel de grote reading hall, waar we vervolgens ook onder de grond naar de magazijnen gingen.

Oh als je daar toch als een van de meer dan 4000 medewerkers rond loopt. Volgens mij verdwaal je het eerste jaar regelmatig:-) 

Liesbeth heel erg bedankt dat ik mee mocht met deze tour. Ik had het voor geen goud willen missen!